Begin nooit met de opening van je presentatie.

De kracht van een goede presentatie zit niet in je slides, niet in je stem, en zelfs niet in je opening. Het zit in je verhaal. In de kern van wat je wilt zeggen. Toch beginnen we in de voorbereiding meestal precies daar waar we niet moeten starten: bij het begin.

Het gevolg?
We verliezen kostbare tijd aan het verzinnen van een pakkende opening, terwijl de essentie van het verhaal (de argumenten, voorbeelden en onderbouwingen die je punt sterk maken) nog helemaal niet, of niet helemaal, staat. Een sterke presentatie rust op een stevige inhoudelijke basis. Zonder die basis haalt geen enkele opening de eindstreep.

Maar paradoxaal genoeg is juist dat begin enorm belangrijk. In de eerste seconden bepaalt je publiek of het met je meegaat. Of het wil luisteren. Of je ze raakt.

De fout zit ’m dus niet in het belang van de opening, maar in het moment waarop je erover nadenkt.

Eerst de kern. Dan pas het begin.

Wanneer je verhaal stevig staat, heb je ruimte om te spelen met een opening die energie geeft en triggert. Een opening die nieuwsgierigheid oproept en direct duidelijk maakt: hier gebeurt iets.

Denk aan:

Een anekdote die net even schuurt.
Een actualiteit die iedereen herkent.
Een feit dat verrast.
Een onverwachte mening.
Een stelling waardoor iemand in de zaal gaat wiebelen.
Een audio- of videofragment dat pakt, laat lachen of de wenkbrauwen doet fronsen.

Wil je dat je publiek vanaf seconde één bij je is?

Bouw je presentatie van binnen naar buiten: eerst de kern, pas dan de knal aan het begin.